انتخابات اسرائیل و پی آمد‌های آن
در سیستم انتخاباتی رژیم صهیونیستی، هر حزب یا ائتلافی که تعداد آرای آن به ۶۱ کرسی در کنست نرسد برنده محسوب نمی‌شود.
به گزارش فردای خبر-انتخابات کنست یا همان پارلمان اسرائیل روز سه‌شنبه پنجم آبان درسراسر جغرافیای رژیم صهیونیستی برگزار شد. حزب لیکود تحت رهبری نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل موفق شد ۲۶ کرسی را در کنست کسب کند و ائتلاف نتانیاهو بیشتر از ۵۴ کرسی تصاحب نکرد. رقیب اصلیش، حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۱ رای در جایگاه دوم قرار گفت. ائتلاف آیزنکوت هم ۴۸ رای را صاحب شد. اعراب اسرائیلی که در دو گروه فعال بودند ۱۹ کرسی را از آن خود کردند.
در سیستم انتخاباتی رژیم صهیونیستی، هر حزب یا ائتلافی که تعداد آرای آن به ۶۱ کرسی در کنست نرسد برنده محسوب نمی‌شود. با این حساب تا این زمان هیچ‌کدام از دو رقیب اصلی یعنی نتانیاهو و آیزنکوت و ائتلاف زیر مجموعه‌شان بر خلاف ادعاهایشان برنده نیستند و ادعای برنده بودن فقط برای دلخوشی خودشان و طرفدارانشان و جنگ روانی و رسانه‌ای است. جهت تاکید، آرای بیشترِ نتانیاهو دلیل بر ابقای وی در پست نخست وزیری رژیم صهیونیستی نمی‌تواند تلقی شود. اگر نخست وزیر فعلی اسراییل موفق نشود کرسی‌های ائتلافش را در کنست به عدد ۶۱ برساند از ادامه کار در نخست وزیری باز می‌ماند. تا قبل از انتخابات، تلاش و تبلیغات ائتلاف‌ها بر کسب آرای بیشتر متمرکز بود. بعد از انتخابات، تلاش بر جلب دیگر احزاب است تا تعداد کرسی‌هایشان را در کنست به حداقل ۶۱ برسانند.
اکنون دو سئوال مطرح است:
- با توجه به این که نتانیاهو با عملکرد جنایتکارانه‌اش در چند سال اخیر، در دیوان کیفری بین‌المللی محکوم شده و همچنین مورد نفرت افکار عمومی جهانیان قرار گرفته، و اعتبار رژیم صهیونیستی را در انظار جهانیان مخدوش کرده، و دیدگاه بسیاری از حامیان اسرائیل را از این رژیم برگردانده، چرا باز هم تعداد قابل توجهی از شهروندان اسرائیلی به وی و حزبش رای دادند؟
- آینده انتخابات چه خواهد شد و چه شخصی به نخست وزیری خواهد رسید؟
برای پاسخ به سئوال اول باید گفت:
اولا. فضای سیاسی حاکم بر اسرائیل خصوصاً بعد از ۷ اکتبر و عملیات «طوفان الاقصی» فضای راستگرایانه در حد افراطی است. دیدگاه‌های چپ و تا حدودی میانه، خریدار ندارد. به این دلیل حزب کارگر که زمانی نخست وزیر تعیین می‌کرد، اکنون از جایگاهی که در گذشته داشته، برخوردار نیست؛ و حزبی نظیر حزب دموکرات ۸ رای بیشتر کسب نکرد.
ثانیاً. با این که نتانیاهو در مظانّ اتهام به اهمال کاری در وقوع حادثه ۷ اکتبر است و مورد حمله مخالفان قرار دارد ولی علت رای آوردنش به این تعداد، به دلیل دو موضوع زیر است:
الف ـ نتانیاهو در سه سال اخیر کار‌هایی کرد که هیچ کدام از نخست وزیران قبلی انجام نداده بودند، از جمله:
کشتار بی‌رحمانه مردم عادی و غیر نظامی غزه و همچنین شهید کردن رهبران حماس در تهران و غزه و تضعیف قدرت نظامی حماس و جهاد اسلامی؛ و نیزشهید کردن رهبران حزب‌الله و اشغال مناطق جنوبی لبنان که تهدیدی برای مناطق شمالی اسرائیل دانسته می‌شد.
اشغال بخشی از مناطق سوریه بعد از سقوط بشار اسد، که به تصور اسرائیلی‌ها حاشیه امن برای اسرائیل ایجاد کرده است.
شهید کردن رهبرمعظم انقلاب اسلامی و تعدادی از فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته‌ای و برخی از رجال عرصه سیاست ایران.
البته نتانیاهو موارد فوق یعنی ترور‌ها و کشتار‌ها و نسل کشی‌هایش را به بهای محکومیت در محاکم بین‌المللی به مردم اسرائیل فروخت تا رای آنها را بخرد.
ب ـ از طرف دیگر، مخالفان نتانیاهو نتوانستند این واقعیت را به مردم اسرائیل تفهیم کنند که آنچه نتانیاهو به شما فروخته، به بهای از بین رفتن اعتبار بین‌المللی اسرائیل در افکار عمومی مردم جهان حتی در بین برخی از دولت‌های حامی اسراییل تمام شده است و لذا باید این شخص را از نخست وزیری خلع کنند.
اما پاسخ سئوال دوم: هدف اصلی و اعلامی ائتلافِ تغییر به رهبری گادی آیزنکوت و اعراب، تغییر نتانیاهو است. اگر آیزنکوت و اعراب بتوانند با هم ائتلاف کنند، به هدفشان مبنی بر خلع نتانیاهو از قدرت دست پیدا خواهند کرد.
چنانچه در شرایط فعلی به علت مخالفت بعضی از افراد نظیر لیبرمن در جناح تغییر، امکان ائتلاف وجود نداشته باشد، اعراب باید تصمیم بگیرند در یک ائتلاف نا نوشته در کنست به وزرای پیشنهادی آیزنکوت رای دهند. به این ترتیب آیزنکوت از حمایت ۶۸ رای برخوردار خواهد شد (مجموع ۴۸ رای به اضافه ۱۹ رای اعراب).
با وجود این، اگر جناح تغییر با اعراب ائتلاف نکند و یا از آرای اعراب در کنست برخوردار نشود، امکان دارد نتانیاهو با شگرد‌هایی که به کار می‌بندد نتیجه انتخابات را به نفع خود برگرداند.