گمشده پرسپولیس در خط میانی چه کسی است؟
تیم فوتبال پرسپولیس با مصدومیت خدابنده لو و باکیچ در خط میانی خود دچار مشکل شده است.
به گزارش فردای خبر- مصدومیت محمد خدابنده‌لو و مارکو باکیچ، پرسپولیس را در میانه میدان با بحرانی جدی مواجه کرده است؛ بحرانی که شاید راه‌حل آن نه روی نیمکت، بلکه در یکی دیگر از خطوط همین تیم پنهان شده باشد.
پیش از این تصور می‌شد پوریا لطیفی‌فر بتواند بخشی از مشکلات خط میانی سرخ‌پوشان را برطرف کند، اما این بازیکن جوان، چه به دلیل کم‌تجربگی، چه فشار سنگین بازی در پرسپولیس و چه به سبب ویژگی‌های فنی متفاوت، دست‌کم تا این مقطع از فصل نتوانسته انتظارات را برآورده کند.
برخلاف امیرمحمد رزاقی‌نیا، دیگر بازیکن سابق گل‌گهر که به استقلال پیوست و حالا به یکی از مهره‌های مهم خط میانی آبی‌پوشان تبدیل شده است. البته قرار نیست هر بازیکنی که از گل‌گهر جدا می‌شود، الزاماً در تیم جدیدش همان کیفیت را ارائه دهد.
اما صحبت از گل‌گهر شد؛ تیمی که پرسپولیس در تابستان چند بازیکن از آن جذب کرد و حتی مهدی تیکدری فراتر از انتظار ظاهر شده است. تیکدری بازیکنی راست‌پا که سال‌ها در جناح راست به میدان رفته، این فصل در پستی کاملاً متفاوت، یعنی دفاع چپ، چنان درخشیده که کمتر کسی تصورش را می‌کرد. آمادگی بدنی فوق‌العاده، سرعت، تکنیک، هوش بازی و توانایی عبور از بازیکن مقابل، تیکدری را به یکی از مهره‌های ارزشمند پرسپولیس تبدیل کرده است.
حالا چرا یک تغییر دیگر را امتحان نکنیم؟
فراموش نکنیم دراگان اسکوچیچ در تراکتور، مهدی شیری را که تقریباً هیچ‌کس تصور حضورش در خط میانی را نداشت، به این منطقه منتقل کرد و اتفاقاً این تغییر جواب داد؛ تا جایی که شیری همچنان در همین پست بازی می‌کند.
آیا مهدی تارتار نمی‌تواند تجربه‌ای مشابه را با تیکدری تکرار کند؟
تیکدری بازیکنی سریع، تکنیکی، جنگنده و دارای قدرت حمل توپ بالاست. توانایی عبور از بازیکن مستقیم، بازی‌خوانی، قدرت تکل‌زنی و مشارکت مؤثر در حرکات تهاجمی، ویژگی‌هایی هستند که می‌توانند او را به گزینه‌ای قابل بررسی برای خط میانی تبدیل کنند.
البته بازی در مرکز زمین الزاماتی متفاوت با حضور در کناره‌ها دارد؛ از جای‌گیری و پوشش فضا گرفته تا تصمیم‌گیری زیر فشار. اما مگر قرار است بدون آزمایش در تمرینات، درباره موفقیت یا شکست این تغییر قضاوت کنیم؟
تارتار شناخت عمیقی از تیکدری دارد و حالا که ابوالفضل جلالی می‌تواند جناح چپ دفاع پرسپولیس را پوشش دهد، چه فرصتی بهتر از این برای امتحان کردن یک ایده متفاوت؟
پرسپولیس در دو مسابقه آینده قطعاً خدابنده‌لو را در اختیار ندارد و مصدومیت باکیچ نیز دست سرمربی را بیش از پیش بسته است. در شرایط فعلی، پویا پورعلی و پوریا لطیفی‌فر گزینه‌های اصلی خط میانی هستند؛ زوجی که دست‌کم لطیفی‌فر هنوز نتوانسته توانایی‌هایش را به‌خوبی نشان دهد.
اگر قرار باشد پرسپولیس در قائمشهر هم بهای این ضعف را بپردازد، ممکن است امتیازاتی حساس در کورس قهرمانی از دست برود.
بنابراین شاید زمان آن رسیده باشد که تارتار از چارچوب انتخاب‌های همیشگی خارج شود. قرار نیست تیکدری حتماً به هافبکی موفق تبدیل شود، اما ویژگی‌های فنی و بدنی او به اندازه‌ای هست که امتحان کردنش در تمرینات، تصمیمی منطقی و قابل دفاع باشد.
تاریخ فوتبال پر از نمونه‌هایی است که مربیان با تغییر پست بازیکنان، استعدادهایی تازه کشف کرده‌اند. برانکو، یحیی گل‌محمدی و همین اسکوچیچ نیز در مقاطع مختلف چنین تجربه‌هایی داشته‌اند.
گاهی هنر یک مربی فقط انتخاب بهترین نفرات در پست‌های تخصصی‌شان نیست؛ بلکه کشف توانایی‌هایی است که حتی خود بازیکن نیز از آنها خبر ندارد.
شاید گمشده پرسپولیس در میانه میدان، همین حالا در دفاع چپ بازی می‌کند!
آیا تارتار جسارت این تغییر را خواهد داشت؟ آیا می‌تواند از دل بحران مصدومیت‌ها فرصتی تازه خلق کند؟