۳ سال جنایت در غزه؛ سیاست پاکسازی قومیتی و نسل‌کشی رژیم صهیونیستی!
رژیم صهیونیستی طی ۳ سال گذشته بی‌وقفه کارزار نسل‌کشی، پاکسازی قومی و تخریب زیرساخت‌های غزه را ادامه داده است.
به گزارش فردای خبر- رژیم صهیونیستی از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) بی‌وقفه کارزار نسل‌کشی و پاکسازی قومی فلسطینیان در غزه را اجرا کرده است. سازمان‌های حقوق بشری، صدها نفر از پژوهشگران حوزه نسل‌کشی و کارشناسان مستقل سازمان ملل، همگی به این نتیجه رسیده‌اند که رژیم صهیونیستی در حال ارتکاب نسل‌کشی علیه فلسطینیان در غزه است. روند این نسل‌کشی با آتش‌بسی که در اکتبر ۲۰۲۵ (مهر ۱۴۰۴) اعلام شد، کُند شد، اما پایان نیافت.
ارتش رژیم صهیونیستی همچنان تقریبا هر روز به کشتار فلسطینیان در غزه ادامه می‌دهد و با محدود کردن ورود مواد غذایی، دارو، مصالح ساختمانی و مسکن، سوخت و سایر اقلام بشردوستانه، جمعیت این منطقه را از بسیاری از نیاز‌های اولیه زندگی محروم می‌سازد.
رژیم صهیونیستی ۹۰ درصد از جمعیت غزه (یعنی حدود ۲ میلیون نفر) را به اجبار از خانه‌های‌شان آواره کرده و بخش عمده آنها را در نوار ساحلی متمرکز کرده است؛ جایی که آنها در شرایطی وخیم، پرتراکم و غیربهداشتی و زیر حمله‌های مداوم نظامیان صهیونیست، برای بقا تقلا می‌کنند.
هم‌زمان، ارتش اشغالگر با نقض توافق آتش‌بس، به تصرف اراضی بیشتر ادامه داده و فلسطینیان را به سوی منطقه‌ای کوچک‌تر سوق می‌دهد.
رژیم صهیونیستی به‌طور نظام‌مند در حال بمباران، تخریب با بولدوزر و به آتش کشیدن مناطق مسکونی و زیرساخت‌های غیرنظامی فلسطینیان است تا غزه را غیرقابل‌سکونت سازد؛ این اقدام‌ها تقریبا به تمام خانه‌ها و سایر سازه‌ها به‌شدت آسیب زده یا آنها را ویران کرده و فلسطینیان را ناچار کرده تا میان ترک منطقه یا مواجهه با مرگ، یکی را انتخاب کنند. این روند تخریب حتی در دوران آتش‌بسِ ادعایی نیز بی‌وقفه ادامه داشته است.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی و دیگر مقام‌های ارشد این رژیم برای سفیدشویی تلاش‌های خود جهت پاکسازی قومی غزه از حضور فلسطینیان، از تعابیر تلطیف‌کننده‌ای مانند «مهاجرت داوطلبانه» استفاده می‌کنند. آنها نهادی با عنوان «اداره مهاجرت» برای نظارت بر این فرآیند تشکیل داده و اعلام کرده‌اند که منتظر دریافت چراغ سبز از سوی ترامپ برای اجرای طرح‌های خود هستند.
بر اساس ارزیابی یونیسف در آوریل ۲۰۲۶، نزدیک به ۹۸ درصد ساختمان‌های مدارس غزه آسیب دیده‌است، بیش از ۹۳ درصد نیازمند بازسازی اساسی یا کامل‌اند و حدود ۸۱ درصد مستقیماً مورد اصابت قرار گرفته‌است. حدود ۷۰۰ هزار کودک چهار تا ۱۷ ساله نزدیک به سه سال آموزش حضوری را از دست داده‌اند و ۴۲۰ هزار کودک همچنان هیچ دسترسی به آموزش حضوری ندارند. بازگشایی محدود مراکز آموزشی بیشتر اقدامی اضطراری برای جلوگیری از از دست رفتن یک نسل است.
ارتش رژیم صهیونیستی از آغاز نسل‌کشی، دست‌کم ۲۱ هزار و ۶۳۸ کودک فلسطینی را در غزه به شیوه‌ای خشونت‌بار به شهادت رسانده است که شامل بیش از هزار نوزاد زیر یک سال می‌شود. این رقم معادل حدود ۲ درصد از کل کودکان غزه است. هزاران کودک دیگر همچنان زیر آوار مفقود هستند و گمان می‌رود به شهادت رسیده باشند.
براساس گزارشی که در ژوئن ۲۰۲۶ (خرداد/تیر ۱۴۰۵) توسط کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق سازمان ملل در مورد سرزمین‌های اشغالی فلسطین، منتشر شد، مقام‌ها و نیرو‌های صهیونیست به‌طور عمدی کودکان فلسطینی را هدف قرار داده‌اند؛ اقدامی که به نسل‌کشی و جنایت‌های فجیع در نوار غزه و جنایت‌های جنگی در کرانه باختری منجر شده است.
نسبت کودکان و زنان فلسطینی که در جریان این نسل‌کشی توسط رژیم صهیونیستی به شکلی خشونت‌بار به شهادت رسیده‌اند، بیش از ۲ برابر آمار تقریبا تمام جنگ‌ها و درگیری‌های اخیر است.
تصاویر ماهواره‌ای سازمان ملل نشان می‌دهد تا ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ حدود ۲۰۱ هزار و ۲۹۰ سازه، معادل ۸۲ درصد کل سازه‌های غزه، آسیب دیده‌است. از این میان ۱۳۴ هزار و ۴۲۲ سازه کاملاً تخریب شده و ۳۲۸ هزار و ۶۲۷ واحد مسکونی آسیب دیده است. بیش از ۱.۹ میلیون نفر نیز در جریان جنگ بارها آواره شده‌اند و بیش از ۶۰ درصد جمعیت خانه‌های خود را از دست داده‌اند. حجم آوار، تصویر دیگری از ابعاد ویرانی است. برآوردهای سازمان ملل از ایجاد بیش از ۶۰ میلیون تن آوار حکایت دارد؛ حجمی که پاکسازی آن چندین سال طول می کشد. این آوار علاوه بر مانع بودن برای بازسازی، خطر مواد منفجره و فروریختن ساختمان‌های آسیب‌دیده را نیز افزایش می‌دهد.
ارتش رژیم صهیونیستی همچنین حدود ۴۴ هزار و ۵۰۰ کودک را در غزه مجروح کرده است که بیش از ۲۱ هزار نفر از آنها دچار معلولیت دائمی شده‌اند. همان‌طور که کمیسر عالی آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (آنروا) در دسامبر (آذر/دی) ۲۰۲۵ خاطرنشان کرد، غزه اکنون میزبان بزرگ‌ترین گروه کودکان دچار قطع عضو در تاریخ معاصر است.
از آغاز نسل‌کشی، ارتش رژیم صهیونیستی به‌طور نظام‌مند خبرنگاران فلسطینی را در غزه هدف قرار داده است تا مانع از افشای جنایت‌های این رژیم برای جهانیان شود؛ به‌طوری که طبق اعلام اتحادیه روزنامه‌نگاران فلسطینی، دست‌کم ۲۶۲ خبر‌نگار و فعال رسانه‌ای در این حمله‌ها به شهادت رسیده‌اند.
همان‌طور که رئیس کمیته حفاظت از خبرنگاران (CPJ) در اوایل سال ۲۰۲۴ خاطرنشان کرد: جنگ اسرائیل علیه غزه برای خبرنگاران مرگبارتر از هر جنگ دیگری است.
در گزارش این کمیته که ماه پیش از آن منتشر شد، آمده بود که آنها به‌ویژه نگران الگوی آشکار هدف قرار دادن خبرنگاران و خانواده‌هایشان توسط ارتش رژیم صهیونیستی هستند. در همین حال، رژیم صهیونیستی از ورود خبرنگاران خارجی به غزه جلوگیری کرده است، مگر در قالب تور‌های تبلیغاتی که تحت نظارت و همراهی ارتش اشغالگر انجام می‌شوند.
در ژانویه ۲۰۲۴ (دی/بهمن ۱۴۰۲)، دیوان بین‌المللی دادگستری در پرونده‌ای که توسط آفریقای جنوبی علیه رژیم صهیونیستی مطرح شده بود و در آن رژیم اشغالگر به ارتکاب نسل‌کشی در غزه متهم شده بود، حکمی موقت صادر کرد. این دیوان تشخیص داد که احتمال ارتکاب نسل‌کشی توسط رژیم صهیونیستی وجود دارد و دستورات فوری و موقتی را خطاب به این رژیم صادر کرد تا ضمن ادامه تحقیقات دیوان، اقدام‌های مربوط به نسل‌کشی را متوقف و از وقوع آنها جلوگیری کند؛ از جمله با اجازه دادن به ورود بدون‌مانع مواد غذایی و سایر کمک‌های بشردوستانه به غزه.
رژیم صهیونیستی در واکنش، به‌طور نظام‌مند از دستور‌های دیوان سرپیچی کرد؛ از جمله با اعمال محاصره کامل غزه در مارس ۲۰۲۵ (اسفند/فروردین ۱۴۰۴) که به قحطی گسترده منجر شد، و همچنین با تداوم تخریب نظام‌مند خانه‌ها، جوامع، نظام سلامت و سایر زیرساخت‌های غیرنظامی فلسطینیان.
در نوامبر ۲۰۲۴ (آبان/آذر ۱۴۰۳)، دیوان کیفری بین‌المللی حکم بازداشت نتانیاهو و یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق او، را به اتهام ارتکاب جنایت‌های جنگیِ گرسنگی دادن به‌عنوان روشی برای جنگ و هدایت عمدی حمله علیه جمعیت غیرنظامی و همچنین جنایت‌های علیه بشریت شامل کشتار، آزار و اذیت و سایر اقدام‌های غیرانسانی صادر کرد؛ حکمی که باید اجرایی شود، اما کارشکنی‌ها همچنان ادامه دارد.
نزدیک به یک سال از آتش‌بس اکتبر ۲۰۲۵ گذشته، اما حملات و تلفات ادامه داشته، بخش بزرگی از غزه همچنان با محدودیت شدید دسترسی روبه‌روست و بازسازی در مقیاس بزرگ هنوز آغاز نشده است. گزارش‌های سازمان ملل نیز تأکید دارند که روند بازگشت به زندگی عادی و بازسازی گسترده هنوز با موانع جدی سیاسی، امنیتی و مالی روبه‌روست. مسئله غزه دیگر فقط توقف جنگ نیست؛ پاکسازی آوار، اسکان دوباره آوارگان، احیای بیمارستان‌ها و مدارس و بازگرداندن خدمات حیاتی به منابع مالی عظیم، امنیت پایدار و یک سازوکار سیاسی روشن نیاز دارد.
به همین دلیل، کارنامه سه سال جنایت علیه فلسطینی ها را باید هم در شمار ده‌ها هزار کشته و صدها هزار مجروح دید و هم در شهری که بخش اعظم ساختمان‌هایش آسیب دیده و بخش مهمی از خدمات حیاتی آن از کار افتاده است. بحران غزه، حتی پس از خاموش شدن سلاح‌ها، سال‌ها ادامه خواهد داشت.